Ερωτήσεις που ντρέπεστε να κάνετε σε έναν ντετέκτιβ (και οι απαντήσεις)

Το να σηκώσετε το τηλέφωνο και να καλέσετε έναν ντετέκτιβ είναι συχνά πιο δύσκολο από ό,τι φαντάζεστε. Δεν είναι μόνο η υπόθεση που σας βαραίνει. Είναι και οι ερωτήσεις που στριφογυρίζουν στο μυαλό σας και που ντρέπεστε να πείτε φωναχτά. Μήπως είμαι υπερβολικός; Θα με κρίνουν; Τι θα γίνει αν μάθει ο άλλος;

Τις ακούμε τόσο συχνά, μετά από πάνω από 30 χρόνια και πάνω από 1.500 υποθέσεις, που πια ξέρουμε ότι είναι οι ερωτήσεις που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κάνουν και δεν κάνουν. Εδώ τις απαντάμε με ειλικρίνεια, ακόμη κι όταν η απάντηση δεν είναι η πιο βολική.

«Μήπως είμαι παρανοϊκός;»

Ίσως ναι, ίσως όχι. Και αυτό είναι ακριβώς ένας καλός λόγος να μιλήσετε με κάποιον. Πολλοί άνθρωποι ζουν μήνες με μια υποψία που τους τρώει, χωρίς να μπορούν να την επιβεβαιώσουν ή να την αποκλείσουν.

Μια σοβαρή πρώτη συζήτηση δεν ξεκινά από την παραδοχή ότι κάτι συμβαίνει. Ξεκινά από το τι έχετε δει, τι έχει αλλάξει και τι μπορεί να το εξηγεί. Μερικές φορές το συμπέρασμα είναι ότι δεν χρειάζεται έρευνα. Αν η ανησυχία σας αφορά τη σχέση σας, το checklist με τα σημάδια απιστίας μπορεί να σας βοηθήσει να οργανώσετε τις σκέψεις σας πριν μιλήσουμε.

«Θα με κρίνετε;»

Όχι. Ο ιδιωτικός ερευνητής δεν είναι εκεί για να αξιολογήσει τη ζωή σας, τις επιλογές σας ή το πώς φτάσατε ως εδώ. Οι άνθρωποι που έρχονται σε ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών είναι συνηθισμένοι άνθρωποι σε δύσκολες στιγμές: σύζυγοι, γονείς, επιχειρηματίες, παιδιά ηλικιωμένων γονέων.

Αυτό που χρειαζόμαστε από εσάς είναι ειλικρίνεια για τα γεγονότα, ακόμη κι αν κάποια σας φέρνουν σε αμηχανία. Μια λεπτομέρεια που αποκρύπτετε από ντροπή μπορεί να αλλάξει όλο τον σχεδιασμό.

«Θα μάθει ο άλλος ότι τον ερευνώ;»

Ο σχεδιασμός κάθε έρευνας στοχεύει στο να μη γίνει αντιληπτή. Αυτό επιτυγχάνεται με προετοιμασία, σωστή επιλογή χρόνου και εμπειρία, όχι με παράνομα μέσα.

Η ειλικρινής απάντηση, όμως, έχει δύο σκέλη. Πρώτον, καμία έρευνα με ανθρώπους δεν έχει μηδενικό ρίσκο. Δεύτερον, οι περισσότερες «διαρροές» δεν προέρχονται από τον ερευνητή αλλά από τον ίδιο τον πελάτη: μια συζήτηση με φίλο, μια αλλαγή στη συμπεριφορά, ένα αναζητημένο άρθρο που έμεινε ανοιχτό στον κοινό υπολογιστή. Γι' αυτό σας ζητάμε να μην το πείτε σε κανέναν και να συνεχίσετε την καθημερινότητά σας όπως πριν.

«Μπορείτε να μου δείξετε τα μηνύματά του;»

Όχι, και κανένας νόμιμος ντετέκτιβ δεν μπορεί. Η πρόσβαση στις επικοινωνίες, στο κινητό, στο email ή στους λογαριασμούς άλλου ενήλικα είναι παράνομη. Το άρθρο 19 του Συντάγματος προστατεύει το απόρρητο των επικοινωνιών και το άρθρο 370Α ΠΚ τιμωρεί την παράνομη παρακολούθηση και καταγραφή.

Υπάρχει και πρακτικός λόγος: τα στοιχεία που αποκτήθηκαν έτσι δεν λαμβάνονται υπόψη στο δικαστήριο (άρθρο 19§3 του Συντάγματος) και μπορεί να σας εκθέσουν ποινικά. Αν κάποιος σας το υπόσχεται, αυτός είναι λόγος να φύγετε, όχι να τον προσλάβετε. Για τα όρια του επαγγέλματος, δείτε το άρθρο τι επιτρέπεται σε έναν ντετέκτιβ στην Ελλάδα.

«Πόσο κοστίζει; Μπορώ να το αντέξω;»

Δεν θα βρείτε τιμή σε αυτό το άρθρο, και αυτό δεν είναι υπεκφυγή. Το κόστος μιας έρευνας εξαρτάται από πράγματα που δεν μπορούν να εκτιμηθούν πριν ακούσουμε την υπόθεση: πόσες ημέρες και ώρες χρειάζονται, αν απαιτούνται ένας ή περισσότεροι άνθρωποι, πού γίνεται η έρευνα, αν χρειάζεται μετακίνηση ή συνεργάτες σε άλλη πόλη ή χώρα.

Αυτό που μπορείτε και πρέπει να περιμένετε είναι γραπτή, εξατομικευμένη εκτίμηση κόστους πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε εργασία. Μπορείτε επίσης να πείτε ευθέως ποια είναι τα οικονομικά σας όρια. Ένας σοβαρός επαγγελματίας θα σας πει τι είναι ρεαλιστικό μέσα σε αυτά, ή αν μια πιο στοχευμένη προσέγγιση εξυπηρετεί καλύτερα. Περισσότερα στο άρθρο από τι εξαρτάται το κόστος ενός ντετέκτιβ.

«Τι γίνεται αν δεν βρείτε τίποτα; Πληρώνω;»

Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι μια έρευνα αμείβεται για τη δουλειά που γίνεται, όχι για το αν το αποτέλεσμα είναι αυτό που περιμένατε. Οι ώρες παρατήρησης, η έρευνα στις πηγές και η σύνταξη της αναφοράς γίνονται ανεξάρτητα από το τι θα δείξουν.

Το «δεν βρέθηκε τίποτα» δεν είναι όμως άχρηστο αποτέλεσμα. Μια τεκμηριωμένη αναφορά που δείχνει ότι, στο διάστημα που ερευνήθηκε, δεν προέκυψε τίποτα από όσα φοβόσασταν, είναι πληροφορία. Για πολλούς ανθρώπους είναι η πληροφορία που τους επιτρέπει να προχωρήσουν. Να είστε επιφυλακτικοί με όποιον σας εγγυάται εκ των προτέρων ότι «θα βρει κάτι».

«Μπορείτε να ερευνήσετε κάποιον που είναι επικίνδυνος;»

Μερικές φορές το πρόσωπο της υπόθεσης έχει ιστορικό βίας ή απειλών. Αυτό πρέπει να το πείτε από την αρχή, γιατί επηρεάζει τον σχεδιασμό και τη δική σας ασφάλεια. Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για εσάς ή για τα παιδιά σας, το πρώτο βήμα είναι η αστυνομία στο 100 και ο δικηγόρος σας, όχι ο ντετέκτιβ. Η έρευνα μπορεί να ακολουθήσει, για να τεκμηριωθεί αυτό που συμβαίνει. Δείτε και τον οδηγό για την παρενόχληση από πρώην σύντροφο.

«Τι γίνεται αν τον γνωρίζετε;»

Είναι εύλογη ανησυχία, ιδίως σε μικρές πόλεις ή σε συγκεκριμένους επαγγελματικούς χώρους. Αν ο ερευνητής ή κάποιος συνεργάτης του έχει οποιαδήποτε σχέση με τα πρόσωπα της υπόθεσης, πρέπει να σας το πει και να μην αναλάβει τη συγκεκριμένη εργασία. Ρωτήστε το ευθέως στην πρώτη συζήτηση.

«Πόσο θα κρατήσει;»

Εξαρτάται από το τι πρέπει να τεκμηριωθεί και από το πόσο προβλέψιμη είναι η καθημερινότητα του προσώπου. Μια έρευνα σε δημόσια μητρώα μπορεί να ολοκληρωθεί γρήγορα. Μια παρατήρηση που περιμένει ένα γεγονός που συμβαίνει «κάποιες φορές τον μήνα» μπορεί να χρειαστεί περισσότερο. Όσο πιο συγκεκριμένες είναι οι πληροφορίες σας για ημέρες και ώρες, τόσο πιο στοχευμένη και σύντομη γίνεται η δουλειά. Το χρονοδιάγραμμα συζητείται και αποτυπώνεται στο σχέδιο πριν την έναρξη.

«Θα πρέπει να καταθέσω στο δικαστήριο;»

Όχι απαραίτητα. Πολλές έρευνες δεν φτάνουν ποτέ στο δικαστήριο. Χρησιμοποιούνται για μια προσωπική απόφαση, μια διαπραγμάτευση ή απλώς για να ησυχάσει κάποιος. Αν όμως υπάρχει πιθανότητα δικαστικής χρήσης, αυτό επηρεάζει τον τρόπο που καταγράφονται τα στοιχεία, και ο ερευνητής μπορεί να κληθεί να καταθέσει για όσα παρατήρησε. Γι' αυτό καλό είναι ο δικηγόρος σας να γνωρίζει την έρευνα από νωρίς.

«Κι αν μετά δεν ξέρω τι να κάνω με την αλήθεια;»

Αυτή ίσως είναι η πιο ανθρώπινη ερώτηση. Ο ντετέκτιβ δεν είναι ψυχολόγος ούτε δικηγόρος, και δεν θα σας πει τι να κάνετε με τη ζωή σας. Μπορεί όμως να σας παραδώσει τα ευρήματα με ηρεμία, να σας εξηγήσει τι σημαίνουν και τι όχι, και να σας πει ποια είναι συνήθως τα επόμενα πρακτικά βήματα. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν χρήσιμο να έχουν δίπλα τους κάποιον δικό τους άνθρωπο ή έναν επαγγελματία υποστήριξης όταν διαβάζουν την αναφορά.

Επόμενα βήματα

Καμία ερώτηση δεν είναι αφελής ή ντροπιαστική όταν αφορά κάτι που σας απασχολεί σοβαρά. Στο γραφείο του Πέτρου Δρόλια, στην Αιόλου 104 κοντά στην Ομόνοια, η πρώτη συζήτηση είναι ακριβώς ο χώρος για να τις κάνετε όλες: εμπιστευτικά, δωρεάν και χωρίς καμία δέσμευση. Αν προχωρήσετε, λαμβάνετε σαφές σχέδιο και γραπτή εκτίμηση κόστους πριν την έναρξη.

Καλέστε μας 24 ώρες το 24ωρο στο 210 321 2200 ή στο 699 321 2200, γράψτε στο contact@ldi.gr, ή περιγράψτε την κατάστασή σας στον οδηγό υπόθεσης.