Τι κάνει (και τι δεν κάνει) ένας ιδιωτικός ερευνητής στην Ελλάδα

Πολλοί άνθρωποι που μας τηλεφωνούν για πρώτη φορά ξεκινούν με την ίδια φράση: «Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάτι που κάνετε». Και έχουν δίκιο να ρωτούν. Η εικόνα του ντετέκτιβ έχει διαμορφωθεί από ταινίες και σειρές, ενώ στο διαδίκτυο κυκλοφορούν υποσχέσεις που δεν έχουν σχέση με τη νόμιμη πράξη. Το αποτέλεσμα είναι ότι κάποιοι δεν ζητούν βοήθεια ενώ θα μπορούσαν, και άλλοι ζητούν πράγματα που κανένας ιδιωτικός ερευνητής δεν επιτρέπεται να κάνει.

Σε αυτόν τον οδηγό εξηγούμε, με βάση πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας, τι κάνει πραγματικά ένας ιδιωτικός ερευνητής στην Ελλάδα, πώς δουλεύει και πού βρίσκονται τα όρια.

Ο ρόλος: πληροφορία, τεκμηρίωση, σαφήνεια

Στην ουσία του, ο ιδιωτικός ερευνητής κάνει τρία πράγματα. Συλλέγει πληροφορίες με νόμιμα μέσα. Τις επαληθεύει και τις διασταυρώνει. Και τις παραδίδει με τρόπο που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, είτε για να πάρετε μια προσωπική απόφαση είτε για να τις δώσετε στον δικηγόρο σας.

Συχνά η μεγαλύτερη αξία δεν είναι μια «αποκάλυψη», αλλά η σαφήνεια. Ένας άνθρωπος που ζει μήνες με μια υποψία, ή μια επιχείρηση που δεν ξέρει αν μπορεί να εμπιστευτεί έναν εταίρο, χρειάζεται τεκμηριωμένη εικόνα για να προχωρήσει.

Τι κάνει ένας ιδιωτικός ερευνητής στην πράξη

Διακριτική παρατήρηση σε δημόσιους χώρους

Η παρατήρηση είναι το πιο γνωστό εργαλείο. Σημαίνει ότι ο ερευνητής καταγράφει κινήσεις, συναντήσεις και δραστηριότητες ενός προσώπου σε χώρους όπου ο καθένας μπορεί να βρεθεί: δρόμους, καταστήματα, χώρους στάθμευσης, εισόδους κτιρίων. Το υλικό που προκύπτει, φωτογραφίες ή βίντεο, συνοδεύεται από χρονολόγιο με ώρες και τοποθεσίες.

Η παρατήρηση γίνεται για συγκεκριμένο σκοπό και διάστημα, και όχι ως γενική «παρακολούθηση της ζωής» κάποιου. Αυτή η αναλογικότητα είναι απαίτηση του νόμου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Έρευνα σε δημόσιες πηγές και μητρώα

Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς γίνεται στο γραφείο. Δημόσια μητρώα, εταιρικές δημοσιεύσεις, δημόσιες αποφάσεις, δημοσιεύματα, δημόσια προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η τέχνη δεν είναι να βρεις μια πληροφορία, αλλά να συνδέσεις δεκάδες μικρές πληροφορίες σε μια συνεκτική εικόνα και να ξεχωρίσεις τι είναι αξιόπιστο. Αυτή η δουλειά είναι η βάση υπηρεσιών όπως η έρευνα ιστορικού και ο έλεγχος συνεργατών.

Επιτόπια έρευνα και συζητήσεις

Υπάρχουν πληροφορίες που δεν βρίσκονται σε καμία βάση: αν κάποιος μένει πράγματι σε μια διεύθυνση, αν μια επιχείρηση λειτουργεί όπως ισχυρίζεται, αν ένας μάρτυρας θυμάται ένα περιστατικό. Ο ερευνητής πηγαίνει επιτόπου, παρατηρεί, μιλά με ανθρώπους που δέχονται να μιλήσουν, πάντα χωρίς εξαπάτηση που θα έθετε σε κίνδυνο την αξιοπιστία των στοιχείων.

Εντοπισμός προσώπων

Ο εντοπισμός ενός οφειλέτη, ενός μάρτυρα, ενός κληρονόμου ή ενός ανθρώπου με τον οποίο χάθηκε η επαφή είναι από τις πιο συχνές αναθέσεις. Συνδυάζει έρευνα πηγών, επιτόπια επαλήθευση και, όταν χρειάζεται, συνεργάτες σε άλλες πόλεις ή χώρες.

Τεχνικοί έλεγχοι για τη δική σας προστασία

Ο ερευνητής μπορεί να ελέγξει τους δικούς σας χώρους, το αυτοκίνητό σας ή τις δικές σας συσκευές για κρυφές συσκευές καταγραφής ή λογισμικό παρακολούθησης. Αυτό αφορά την προστασία σας, όχι την παρακολούθηση τρίτων. Περισσότερα στη σελίδα για τον έλεγχο χώρου για κοριούς.

Τεκμηρίωση για δικηγόρους και δικαστήρια

Όταν μια υπόθεση οδεύει στο δικαστήριο, ο ερευνητής οργανώνει τα στοιχεία ώστε να είναι αξιοποιήσιμα: σαφής προέλευση, ακεραιότητα του υλικού, χρονολογική σειρά. Συχνά καταθέτει ως μάρτυρας για όσα είδε προσωπικά.

Τι δεν κάνει ένας ιδιωτικός ερευνητής

Εδώ βρίσκεται η πιο σημαντική διάκριση. Ένας νόμιμος επαγγελματίας δεν κάνει τα παρακάτω, όσο κι αν του ζητηθούν:

• δεν υποκλέπτει τηλεφωνικές συνομιλίες, μηνύματα ή email
• δεν αποκτά πρόσβαση σε λογαριασμούς ή συσκευές άλλων προσώπων
• δεν εγκαθιστά λογισμικό παρακολούθησης στο κινητό άλλου ενήλικα
• δεν τοποθετεί κρυφά GPS στο όχημα άλλου ενήλικα
• δεν αποκτά τραπεζικά στοιχεία, καταλόγους κλήσεων, φορολογικά δεδομένα ή πληροφορίες από αστυνομικές βάσεις
• δεν μπαίνει σε ιδιωτικούς χώρους και δεν καταγράφει μέσα σε αυτούς
• δεν συλλαμβάνει, δεν ανακρίνει, δεν απειλεί

Το άρθρο 19 του Συντάγματος κατοχυρώνει το απόρρητο των επικοινωνιών και ορίζει ρητά στην παράγραφο 3 ότι τα αποδεικτικά μέσα που αποκτήθηκαν κατά παράβαση αυτής της προστασίας δεν λαμβάνονται υπόψη. Το άρθρο 370Α του Ποινικού Κώδικα τιμωρεί την παράνομη παρακολούθηση και καταγραφή. Ο Κανονισμός 2016/679 (GDPR) και ο ν. 4624/2019 θέτουν τους κανόνες για κάθε επεξεργασία προσωπικών δεδομένων.

Με απλά λόγια: ένα στοιχείο που αποκτήθηκε παράνομα όχι μόνο δεν σας βοηθά, αλλά μπορεί να γυρίσει εναντίον σας. Γι’ αυτό η νομιμότητα δεν είναι περιορισμός της δουλειάς μας. Είναι αυτό που κάνει τα ευρήματα χρήσιμα. Αναλυτικότερα για το θέμα, δείτε το άρθρο μας τι επιτρέπεται σε έναν ντετέκτιβ στην Ελλάδα.

Τι δεν είναι ο ντετέκτιβ: αστυνομία ή δικηγόρος

Ο ιδιωτικός ερευνητής δεν υποκαθιστά την αστυνομία. Σε περιπτώσεις άμεσου κινδύνου, βίας ή εξαφάνισης ανηλίκου, το πρώτο τηλεφώνημα πηγαίνει στις αρχές. Ο ερευνητής μπορεί να βοηθήσει παράλληλα, συμπληρωματικά.

Επίσης, δεν δίνει νομικές συμβουλές. Μπορεί να σας εξηγήσει τι είναι πρακτικά εφικτό να τεκμηριωθεί, αλλά η νομική στρατηγική ανήκει στον δικηγόρο σας. Στις καλύτερες υποθέσεις, οι δύο δουλεύουν μαζί από την αρχή.

Πότε αξίζει να απευθυνθείτε σε ιδιωτικό ερευνητή

Δεν χρειάζεται να υπάρχει «μεγάλη» υπόθεση. Συχνά οι άνθρωποι μας καλούν για ζητήματα που τους απασχολούν εδώ και καιρό και θέλουν απλώς να τα ξεκαθαρίσουν. Ενδεικτικά:

• όταν μια υποψία στη σχέση σας σάς βαραίνει και θέλετε τεκμηριωμένη απάντηση, όχι εικασίες
• όταν πρόκειται να υπογράψετε με έναν νέο συνεργάτη ή να επενδύσετε σε μια εταιρεία και θέλετε να επαληθεύσετε όσα σας λένε
• όταν ένας οφειλέτης, ένας ενοικιαστής ή ένας μάρτυρας «χάθηκε» και η υπόθεσή σας έχει κολλήσει
• όταν υποψιάζεστε ότι πληροφορίες της επιχείρησής σας φτάνουν σε λάθος χέρια
• όταν νιώθετε ότι κάποιος γνωρίζει πράγματα για εσάς που δεν θα έπρεπε, και θέλετε να ελέγξετε τον χώρο ή τις συσκευές σας
• όταν ο δικηγόρος σας χρειάζεται στοιχεία για μια δίκη και δεν έχει τον χρόνο ή τα μέσα να τα συγκεντρώσει

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το πρώτο βήμα είναι μια συζήτηση. Συχνά αρκεί για να καταλάβετε αν χρειάζεστε έρευνα ή αν υπάρχει πιο απλός δρόμος, και ένας σοβαρός επαγγελματίας θα σας το πει.

Τι παίρνετε στο τέλος μιας έρευνας

Το παραδοτέο εξαρτάται από την υπόθεση, αλλά συνήθως περιλαμβάνει:

1. γραπτή αναφορά με σαφή περιγραφή των ευρημάτων
2. χρονολόγιο με ημερομηνίες, ώρες και τοποθεσίες
3. φωτογραφικό ή οπτικοακουστικό υλικό από δημόσιους χώρους, όπου είναι νόμιμο και σχετικό
4. αναφορά στις πηγές από τις οποίες προέκυψε κάθε πληροφορία
5. προφορική ενημέρωση και συζήτηση για τα επόμενα βήματα

Εξίσου σημαντικό είναι τι δεν θα πάρετε: εικασίες παρουσιασμένες ως γεγονότα. Αν κάτι δεν επιβεβαιώθηκε, η αναφορά το λέει καθαρά.

Πώς ξεκινάμε

Αν δεν είστε σίγουροι αν η περίπτωσή σας είναι κάτι που μπορεί να αναλάβει ένας ιδιωτικός ερευνητής, αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο της πρώτης συζήτησης. Στο γραφείο του Πέτρου Δρόλια, στην Αιόλου 104 κοντά στην Ομόνοια, ακούμε την υπόθεση, σας λέμε ειλικρινά τι είναι εφικτό και νόμιμο, και αν συμφωνήσουμε, λαμβάνετε γραπτό σχέδιο και εξατομικευμένη εκτίμηση κόστους πριν ξεκινήσει οτιδήποτε.

Η πρώτη συζήτηση είναι εμπιστευτική, δωρεάν και χωρίς δέσμευση. Καλέστε μας οποιαδήποτε ώρα στο 210 321 2200 ή στο 699 321 2200, γράψτε μας στο contact@ldi.gr, ή ξεκινήστε από την εκτίμηση υπόθεσης για μια πρώτη εικόνα. Μπορείτε επίσης να δείτε όλες τις υπηρεσίες ιδιωτικών ερευνών του γραφείου.