Έφηβοι και ναρκωτικά: πώς βοηθά ένας ιδιωτικός ερευνητής

Η υποψία ότι ο έφηβός σας κάνει χρήση ουσιών είναι από τις πιο τρομακτικές στιγμές για έναν γονιό. Το πρώτο ένστικτο είναι να ψάξετε το δωμάτιο, να πάρετε το κινητό, να απαγορεύσετε τις εξόδους. Η εμπειρία δείχνει ότι αυτές οι αντιδράσεις συχνά οδηγούν το παιδί να κρυφτεί περισσότερο. Ο ρόλος ενός ιδιωτικού ερευνητή σε θέματα ναρκωτικών δεν είναι να «πιάσει» το παιδί σας, αλλά να σας βοηθήσει να καταλάβετε ήρεμα το περιβάλλον του, ώστε να μπορέσετε να το προστατέψετε.

Πριν από οτιδήποτε άλλο: η υγεία του παιδιού

Αν το παιδί σας έχει συμπτώματα δηλητηρίασης, δυσκολεύεται να αναπνεύσει, χάνει τις αισθήσεις του ή συμπεριφέρεται με τρόπο που σας τρομάζει, καλέστε αμέσως το 166 ή το 112. Αυτό προηγείται κάθε άλλης σκέψης.

Σε κάθε άλλη περίπτωση, το πρώτο βήμα είναι η συζήτηση με έναν ειδικό. Ο παιδίατρος, ένας παιδοψυχολόγος ή οι δημόσιες δομές πρόληψης και θεραπείας εξαρτήσεων, που σε πολλές περιοχές λειτουργούν ειδικά προγράμματα για εφήβους και συμβουλευτικούς σταθμούς για γονείς, μπορούν να σας βοηθήσουν να αξιολογήσετε τι βλέπετε και πώς να το συζητήσετε. Τα Κέντρα Πρόληψης του δήμου ή της περιφέρειάς σας είναι επίσης πολύτιμη, συχνά υποτιμημένη, πηγή στήριξης.

Σημάδια: τι μπορεί να σημαίνουν και τι όχι

Πολλά από τα σημάδια που συνδέονται με τη χρήση ουσιών, όπως οι αλλαγές στον ύπνο, η ευερεθιστότητα, η απομόνωση και η πτώση στις επιδόσεις, είναι κοινά και σε άλλες δυσκολίες της εφηβείας: άγχος, κατάθλιψη, εκφοβισμό, ερωτική απογοήτευση. Γι’ αυτό δεν βγάζουμε ποτέ συμπεράσματα από ένα μεμονωμένο σημάδι.

Πιο ανησυχητικοί είναι οι συνδυασμοί που επιμένουν: χρήματα ή αντικείμενα που χάνονται μαζί με μυστικότητα για το πού πηγαίνει, νέα παρέα μαζί με εγκατάλειψη παλιών φίλων και δραστηριοτήτων, οσμές, κόκκινα μάτια ή αντικείμενα που δεν εξηγούνται μαζί με αλλαγές στη συμπεριφορά. Ακόμη και τότε, το πρώτο βήμα είναι η συζήτηση και η αξιολόγηση από ειδικό.

Ο οδηγός μας για το πώς να το συζητήσετε με τον έφηβό σας περιγράφει αναλυτικά τι να προσέξετε και πώς να ανοίξετε το θέμα χωρίς να το κλείσετε. Αν μετά από αυτά τα βήματα η ανησυχία παραμένει και αφορά το περιβάλλον του παιδιού, τότε μια διακριτική έρευνα έχει θέση.

Πότε έχει νόημα μια έρευνα

Η έρευνα δεν αντικαθιστά τη θεραπεία. Συμπληρώνει την εικόνα σε συγκεκριμένα ερωτήματα, που η οικογένεια και οι ειδικοί δεν μπορούν να απαντήσουν μόνοι τους:

• Από πού έρχονται οι ουσίες; Αν υπάρχει ένα πρόσωπο, συχνά μεγαλύτερο σε ηλικία, που προμηθεύει τα παιδιά μιας παρέας, η ταυτοποίησή του επιτρέπει στις αρχές να παρέμβουν.
• Σε ποιο περιβάλλον κινείται; Ένα στέκι, ένα σπίτι όπου μαζεύονται, μια ομάδα που αλλάζει συνήθειες τα βράδια. Η εικόνα αυτή βοηθά και τους θεραπευτές να καταλάβουν τι αντιμετωπίζει το παιδί.
• Υπάρχει εμπλοκή πέρα από τη χρήση; Μερικές φορές ένας έφηβος χρησιμοποιείται για να μεταφέρει ή να πουλά. Αυτό αλλάζει εντελώς την εκτίμηση κινδύνου και συχνά συνδέεται με συμμορίες ανηλίκων.
• Ισχύει αυτό που μας είπε; Αν το παιδί δηλώνει ότι σταμάτησε ή ότι δεν βλέπει πια συγκεκριμένα πρόσωπα, μια περιορισμένη επιβεβαίωση μπορεί να σας δώσει ηρεμία ή να σας δείξει ότι χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη.

Η μεθοδολογία, βήμα προς βήμα

1. Συνάντηση με τους γονείς. Ακούμε τι έχετε παρατηρήσει, πότε άρχισε, τι έχετε ήδη κάνει, ποιοι ειδικοί εμπλέκονται.
2. Ορισμός ενός συγκεκριμένου ερωτήματος. Όχι «τι κάνει το παιδί μου», αλλά «ποιος είναι ο άνθρωπος με τον οποίο συναντιέται μετά το φροντιστήριο».
3. Διακριτική παρατήρηση σε δημόσιους χώρους, για περιορισμένο αριθμό ημερών και ωρών, όπου είναι πιθανό να απαντηθεί το ερώτημα. Ο ερευνητής δεν πλησιάζει ποτέ το παιδί.
4. Έρευνα σε ανοιχτές πηγές για πρόσωπα ή χώρους που προκύπτουν από την παρατήρηση.
5. Αναφορά και συζήτηση. Σας εξηγούμε τι βρέθηκε, τι δεν βρέθηκε και ποια είναι τα επόμενα λογικά βήματα.

Αν η ανησυχία σας είναι γενικότερη και αφορά το πού βρίσκεται και με ποιους, η υπηρεσία ελέγχου ανηλίκων έχει πιο ευρύ αλλά εξίσου αναλογικό χαρακτήρα.

Τι δεν κάνουμε, ακόμη κι αν μας το ζητήσετε

Δεν διαβάζουμε συνομιλίες, δεν παραβιάζουμε λογαριασμούς, δεν παριστάνουμε αγοραστές και δεν έρχεται κανείς από εμάς σε επαφή με διακινητές. Πέρα από το ότι θα ήταν παράνομο, κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο το ίδιο σας το παιδί.

Για το κινητό του ανήλικου παιδιού σας, η γονική μέριμνα σας επιτρέπει να χρησιμοποιήσετε εργαλεία γονικού ελέγχου ανάλογα με την ηλικία του. Σας εξηγούμε τι είναι εύλογο μέσα από την υπηρεσία παρακολούθησης κινητού, πάντα με μέτρο και κατά προτίμηση με τη γνώση του παιδιού. Η κρυφή παρακολούθηση των επικοινωνιών του με τρίτους αγγίζει το απόρρητο του άρθρου 19 του Συντάγματος και, πρακτικά, όταν αποκαλυφθεί, καταστρέφει την εμπιστοσύνη που χρειάζεστε για να το βοηθήσετε.

Μετά την έρευνα

Τα ευρήματα έχουν αξία μόνο αν οδηγούν σε βοήθεια. Γι’ αυτό, μαζί με την αναφορά, συζητάμε μαζί σας:

• πώς να μιλήσετε στο παιδί για όσα μάθατε χωρίς να το πληγώσετε ή να το φέρετε σε άμυνα,
• ποιος ειδικός μπορεί να αναλάβει θεραπευτικά, ανάλογα με την ηλικία και τη σοβαρότητα,
• πώς να ενημερώσετε την αστυνομία, αν έχει εντοπιστεί πρόσωπο που διακινεί σε ανηλίκους,
• αν χρειάζεται να ενημερωθεί το σχολείο.

Με τη συγκατάθεσή σας, η αναφορά μπορεί να δοθεί και στον θεραπευτή που θα αναλάβει.

Μιλήστε μας χωρίς να δεσμευτείτε

Δεν χρειάζεται να έχετε αποφασίσει τίποτα για να επικοινωνήσετε. Η πρώτη συζήτηση είναι δωρεάν, εμπιστευτική και χωρίς δέσμευση. Αν προχωρήσουμε σε έρευνα, θα λάβετε εξατομικευμένη εκτίμηση κόστους γραπτώς πριν από την έναρξη. Καλέστε, οποιαδήποτε ώρα, στο 210 321 2200 ή στο 699 321 2200.