Νέος σύντροφος του πρώην και τα παιδιά σας: ανησυχίες και όρια

Κάποια στιγμή μετά τον χωρισμό, τα παιδιά επιστρέφουν από το σαββατοκύριακο και αναφέρουν ένα νέο όνομα. Ο πρώην σύντροφός σας έχει νέα σχέση, και ο άνθρωπος αυτός περνά πλέον χρόνο με τα παιδιά σας. Η πρώτη αντίδραση συχνά είναι ένα μείγμα από ανησυχία, θυμό και αίσθηση ότι χάνετε τον έλεγχο.

Σε αυτό το άρθρο εξετάζουμε πώς ξεχωρίζετε τη φυσιολογική ανησυχία από μια τεκμηριωμένη ένδειξη κινδύνου, τι μπορείτε να κάνετε μόνοι σας, και πότε έχει νόημα να απευθυνθείτε σε ιδιωτικό ερευνητή, πάντα με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών και όχι τη σύγκρουση με τον πρώην.

Ανησυχία ή ένδειξη; Μια ειλικρινής αυτοαξιολόγηση

Είναι ανθρώπινο ένας νέος σύντροφος του πρώην να ενεργοποιεί πληγές του χωρισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ανησυχία σας είναι αβάσιμη, σημαίνει όμως ότι αξίζει να τη φιλτράρετε πριν κινηθείτε. Ρωτήστε τον εαυτό σας:

• Η ανησυχία μου στηρίζεται σε κάτι συγκεκριμένο που είδα, άκουσα ή μου είπε το παιδί, ή στο ότι απλώς δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο;
• Θα ανησυχούσα το ίδιο αν δεν υπήρχε ένταση με τον πρώην μου;
• Έχει αλλάξει κάτι μετρήσιμο στη συμπεριφορά, στον ύπνο ή στη διάθεση των παιδιών μετά τις επισκέψεις;
• Υπάρχει κάποια πληροφορία από τρίτους, για παράδειγμα από το σχολείο ή από κοινούς γνωστούς, που να επιβεβαιώνει την ανησυχία;

Αν οι απαντήσεις σας οδηγούν κυρίως στο «δεν τον ξέρω», το πρώτο βήμα δεν είναι η έρευνα, αλλά η επικοινωνία. Αν οδηγούν σε συγκεκριμένα περιστατικά, τότε η τεκμηρίωση αποκτά νόημα.

Το πρώτο βήμα που συχνά παραλείπεται: η ευθεία συζήτηση

Πολλές εντάσεις λύνονται με μια ήρεμη συζήτηση. Μπορείτε να ζητήσετε από τον πρώην σας:

• μια σύντομη γνωριμία με τον νέο σύντροφο, σε ουδέτερο χώρο
• να συμφωνήσετε βασικούς κανόνες για τον χρόνο που περνά ο νέος σύντροφος μόνος με τα παιδιά
• να ενημερώνεστε αν αλλάζει η διαμονή, για παράδειγμα αν ο νέος σύντροφος μετακομίσει στο σπίτι όπου μένουν τα παιδιά

Κρατήστε τον τόνο σε επίπεδο γονεϊκής συνεργασίας. Αν η επικοινωνία είναι αδύνατη, η διαμεσολάβηση ή ο δικηγόρος σας είναι ο επόμενος σταθμός, όχι η μυστική έρευνα.

Σημάδια που αξίζουν προσοχή

Χωρίς να καλλιεργείτε καχυποψία, υπάρχουν παρατηρήσεις που δικαιολογούν να κοιτάξετε πιο προσεκτικά:

• Το παιδί αρνείται επίμονα να πάει στις επισκέψεις, ενώ πριν πήγαινε πρόθυμα, και δεν μπορεί ή δεν θέλει να εξηγήσει γιατί.
• Αναφέρει φωνές, απειλές, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ ή ουσιών στο σπίτι.
• Μένει μόνο του για πολλές ώρες ή φροντίζεται από άγνωστα πρόσωπα.
• Επιστρέφει με τραυματισμούς που δεν εξηγούνται πειστικά.
• Του έχουν ζητήσει να «μην τα λέει» στον άλλο γονιό.
• Υπάρχει δημόσια πληροφόρηση που προκαλεί εύλογη ανησυχία για το παρελθόν του νέου συντρόφου.

Κανένα από αυτά μόνο του δεν αποδεικνύει κάτι. Η αλλαγή στη συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να οφείλεται και στο ίδιο το διαζύγιο. Γι' αυτό η συνεργασία με παιδοψυχολόγο είναι συχνά πιο πολύτιμη από οποιαδήποτε έρευνα.

Τι μπορεί να ελεγχθεί νόμιμα

Όταν υπάρχει συγκεκριμένη, εύλογη ανησυχία για την ασφάλεια των παιδιών, ένας ντετέκτιβ μπορεί να βοηθήσει με τρόπους που σέβονται τον νόμο και την ιδιωτικότητα τρίτων.

Έρευνα ιστορικού από δημόσιες πηγές

Η έρευνα ιστορικού εξετάζει πληροφορίες που είναι δημόσια διαθέσιμες: επαγγελματική δραστηριότητα, εταιρικές συμμετοχές, δημοσιευμένες δικαστικές αποφάσεις, ειδησεογραφία, δημόσιο αποτύπωμα στο διαδίκτυο. Στόχος είναι να επιβεβαιωθεί ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που λέει ότι είναι και να εντοπιστούν τυχόν δημόσιες ενδείξεις που αφορούν την ασφάλεια ανηλίκων.

Επιτόπιες διαπιστώσεις σε δημόσιους χώρους

Αν υπάρχει ανησυχία για τις συνθήκες κατά τις επισκέψεις, για παράδειγμα αν τα παιδιά μένουν χωρίς επίβλεψη ή μεταφέρονται από άτομο σε κατάσταση μέθης, η νόμιμη παρατήρηση σε δημόσιους χώρους μπορεί να τεκμηριώσει συγκεκριμένα περιστατικά. Η συλλογή στοιχείων γίνεται με ημερομηνίες, ώρες και, όπου επιτρέπεται, οπτικό υλικό από δημόσιους χώρους.

Τι δεν γίνεται

• Δεν μπαίνουμε στην κατοικία του πρώην ή του νέου συντρόφου και δεν τοποθετούμε συσκευές καταγραφής.
• Δεν διαβάζουμε μηνύματα, email ή λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης τρίτων.
• Δεν τοποθετούμε GPS στο αυτοκίνητο άλλου ενήλικα.
• Δεν αποκτούμε πρόσβαση σε ποινικό μητρώο, τηλεπικοινωνιακά ή φορολογικά δεδομένα τρίτου.

Οι κανόνες αυτοί δεν είναι τυπικότητα. Το Σύνταγμα (άρθρο 19) προστατεύει το απόρρητο της επικοινωνίας και τα στοιχεία που αποκτώνται παράνομα δεν γίνονται δεκτά στο δικαστήριο. Μια παράνομη κίνηση μπορεί να στραφεί εναντίον σας ακριβώς στη διαδικασία που αφορά τα παιδιά σας.

Μην βάζετε τα παιδιά στη μέση

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι να γίνουν τα παιδιά «πληροφοριοδότες». Οι ερωτήσεις μετά από κάθε επίσκεψη, το «τι έκανε», «τι είπε», «κοιμήθηκε εκεί;», φορτώνουν στο παιδί ένα βάρος που δεν του αναλογεί και το φέρνουν σε σύγκρουση πίστης ανάμεσα στους δύο γονείς.

Αντί γι' αυτό:

• Δώστε στο παιδί χώρο να μιλήσει όποτε θέλει, χωρίς ανάκριση.
• Όταν αναφέρει κάτι ανησυχητικό, ακούστε, μην αντιδράσετε έντονα μπροστά του και σημειώστε το αργότερα με ημερομηνία.
• Μην του ζητάτε να φωτογραφίζει, να ηχογραφεί ή να «παρακολουθεί».
• Μην μιλάτε υποτιμητικά για τον νέο σύντροφο μπροστά του.

Αν το παιδί είναι έφηβος και έχει δικό του κινητό, ο γονικός έλεγχος σε συσκευή υπό τη γονική σας ευθύνη πρέπει να είναι ανάλογος της ηλικίας του και να μη μετατρέπεται σε κανάλι παρακολούθησης του άλλου νοικοκυριού.

Όταν ο νέος σύντροφος μετακομίζει στο ίδιο σπίτι

Η ανησυχία κορυφώνεται συνήθως όταν ο νέος σύντροφος παύει να είναι επισκέπτης και γίνεται μέρος της καθημερινότητας των παιδιών, για παράδειγμα όταν μετακομίζει στο σπίτι όπου διαμένουν κατά τις επισκέψεις ή, ακόμη περισσότερο, όπου ζουν κυρίως. Είναι εύλογο να ζητήσετε τότε περισσότερη ενημέρωση: ποιος άλλος μένει στο σπίτι, αν υπάρχουν παιδιά του νέου συντρόφου, ποιος φροντίζει τα παιδιά όταν ο πρώην λείπει για δουλειά.

Αυτές οι ερωτήσεις αφορούν τη ζωή των παιδιών σας και όχι την προσωπική ζωή του πρώην. Διατυπώστε τις έτσι, γραπτά αν η προφορική επικοινωνία είναι δύσκολη, και κρατήστε τις απαντήσεις.

Πότε εμπλέκεται το δικαστήριο

Αν η ανησυχία σας επιβεβαιώνεται, η λύση περνά από τον δικηγόρο σας και, όπου χρειάζεται, από το δικαστήριο. Το δικαστήριο μπορεί να ρυθμίσει ή να τροποποιήσει την επιμέλεια και την επικοινωνία με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού. Για να το κάνει, χρειάζεται τεκμηριωμένα στοιχεία, όχι εντυπώσεις.

Το άρθρο μας για την επιμέλεια παιδιού και την τεκμηρίωση της καθημερινότητας εξηγεί αναλυτικά πώς στήνεται ένας τέτοιος φάκελος. Αν το πρόβλημα είναι αντίστροφο, δηλαδή ο πρώην εμποδίζει την επαφή σας με τα παιδιά, δείτε τον οδηγό για το δικαίωμα επικοινωνίας όταν δεν τηρείται.

Πώς να προετοιμαστείτε πριν μιλήσετε με ερευνητή

Αν αποφασίσετε ότι η ανησυχία σας δικαιολογεί έλεγχο, φέρτε στην πρώτη συνάντηση:

1. Ένα χρονολόγιο με τα περιστατικά που σας ανησύχησαν, με ημερομηνίες και πηγή (το παιδί, τρίτος, δική σας παρατήρηση).
2. Ό,τι γνωρίζετε για τον νέο σύντροφο: ονοματεπώνυμο, επάγγελμα, περιοχή κατοικίας, δημόσια προφίλ.
3. Την ισχύουσα ρύθμιση επιμέλειας και επικοινωνίας, δικαστική ή συμφωνημένη.
4. Στοιχεία επικοινωνίας του δικηγόρου σας, αν έχετε ήδη, ώστε η έρευνα να κινηθεί σε συνεννόηση μαζί του.

Ο οδηγός υπόθεσης στην ιστοσελίδα μας σας βοηθά να οργανώσετε αυτές τις πληροφορίες πριν από την επικοινωνία.

Επόμενα βήματα

Η ανησυχία για τα παιδιά σας δεν χρειάζεται να σας οδηγήσει σε βιαστικές κινήσεις. Με πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας σε οικογενειακές υποθέσεις, ο ιδιωτικός ερευνητής Πέτρος Δρόλιας μπορεί να σας βοηθήσει να ξεχωρίσετε τι αξίζει να τεκμηριωθεί και τι όχι, με διακριτικότητα και απόλυτο σεβασμό στη νομιμότητα.

Η πρώτη συζήτηση είναι δωρεάν, εμπιστευτική και χωρίς δέσμευση. Αν προχωρήσουμε, θα έχετε σαφές σχέδιο και γραπτή εκτίμηση κόστους πριν από την έναρξη. Καλέστε μας όλο το 24ωρο στο 210 321 2200 ή στο 699 321 2200.