Μύθοι για τους ντετέκτιβ που έρχονται από τις ταινίες

Ο κινηματογράφος έχει δώσει στους ντετέκτιβ μια αίγλη που δύσκολα συναντά κανείς στην πραγματικότητα. Νυχτερινές καταδιώξεις, μυστικοί πληροφοριοδότες, υπολογιστές που «σπάνε» κωδικούς σε δευτερόλεπτα. Είναι καλό σενάριο, αλλά κακός οδηγός για όποιον σκέφτεται να απευθυνθεί πραγματικά σε ιδιωτικό ερευνητή.

Οι μύθοι για τους ντετέκτιβ δεν είναι αθώοι. Κάποιους ανθρώπους τους κάνουν να ζητούν πράγματα που είναι παράνομα. Άλλους τους αποτρέπουν από το να ζητήσουν βοήθεια που θα μπορούσαν να έχουν. Μετά από πάνω από 30 χρόνια στο επάγγελμα, συγκεντρώσαμε τους πιο συνηθισμένους.

Μύθος 1: «Ο ντετέκτιβ μπορεί να μου βγάλει τα μηνύματα και τις κλήσεις του»

Είναι το πιο συχνό αίτημα και η πιο σαφής απάντηση: όχι. Το απόρρητο των επικοινωνιών προστατεύεται από το άρθρο 19 του Συντάγματος, και η παράνομη παρακολούθηση ή καταγραφή τιμωρείται από το άρθρο 370Α του Ποινικού Κώδικα. Κανένας νόμιμος ιδιωτικός ερευνητής δεν έχει πρόσβαση σε μηνύματα, καταλόγους κλήσεων ή email άλλου προσώπου.

Επιπλέον, ακόμη κι αν κάποιος αποκτούσε τέτοιο υλικό, σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 3 του Συντάγματος δεν θα λαμβανόταν υπόψη στο δικαστήριο. Όποιος το υπόσχεται, σας προτείνει να διακινδυνεύσετε τη δική σας θέση για στοιχεία που δεν θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε.

Μύθος 2: «Οι ντετέκτιβ είναι μόνο για απιστίες»

Οι υποθέσεις συζυγικής απιστίας είναι πράγματι ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς. Δεν είναι όμως το μόνο. Ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών χειρίζεται επίσης εντοπισμούς οφειλετών και μαρτύρων, ελέγχους επιχειρηματικών εταίρων, υποθέσεις διαρροής πληροφοριών, ύποπτες ασφαλιστικές απαιτήσεις, απομιμήσεις προϊόντων, κληρονομικά ζητήματα, τεχνικούς ελέγχους για κοριούς. Στους πελάτες περιλαμβάνονται ιδιώτες, επιχειρήσεις, δικηγόροι, ασφαλιστικές και ναυτιλιακές εταιρείες. Πολλές από αυτές τις υποθέσεις δεν έχουν καμία σχέση με προσωπικές σχέσεις, αλλά με επιχειρηματικές αποφάσεις, χρήματα και δικαστικές διεκδικήσεις.

Μύθος 3: «Ο ντετέκτιβ ακολουθεί κάποιον με ένα αυτοκίνητο και τέλος»

Η παρατήρηση στο πεδίο είναι μόνο ένα κομμάτι. Πριν βγει κανείς στον δρόμο, προηγείται σχεδιασμός: μελέτη της περιοχής, των συνηθειών, των πιθανών διαδρομών, των σημείων όπου μπορεί να σταθεί κάποιος χωρίς να γίνει αντιληπτός. Συχνά χρειάζονται περισσότεροι ερευνητές και οχήματα. Και μετά την παρατήρηση ακολουθεί η πιο «αθέατη» δουλειά: η οργάνωση του υλικού, το χρονολόγιο, η γραπτή αναφορά.

Μύθος 4: «Ένας καλός ντετέκτιβ βρίσκει τα πάντα»

Ένας καλός ντετέκτιβ βρίσκει ό,τι μπορεί να βρεθεί νόμιμα, και σας λέει ειλικρινά τι δεν βρέθηκε. Δεν υπάρχει επαγγελματίας που μπορεί να εγγυηθεί αποτέλεσμα, γιατί κανείς δεν ελέγχει τι θα κάνει ένας άλλος άνθρωπος σε μια συγκεκριμένη ημέρα. Αυτό που μπορεί να εγγυηθεί είναι μεθοδική δουλειά και αξιόπιστη τεκμηρίωση.

Και μια τεκμηριωμένη αρνητική απάντηση έχει μεγάλη αξία. Πολλοί άνθρωποι ηρεμούν όταν μια υποψία δεν επιβεβαιώνεται με σοβαρή έρευνα.

Μύθος 5: «Μπορεί να βάλει ένα GPS στο αυτοκίνητό του και να δούμε πού πηγαίνει»

Η τοποθέτηση συσκευής εντοπισμού στο όχημα άλλου ενήλικα χωρίς τη συγκατάθεσή του αποτελεί παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και του νόμου για τα προσωπικά δεδομένα (Κανονισμός 2016/679 και ν. 4624/2019). Η νόμιμη χρήση GPS αφορά δικά σας οχήματα ή εταιρικούς στόλους με σαφή πολιτική. Για τον εντοπισμό κινήσεων τρίτου προσώπου, ο νόμιμος δρόμος είναι η παρατήρηση σε δημόσιους χώρους.

Μύθος 6: «Οι ντετέκτιβ έχουν "άκρες" στην αστυνομία και στις τράπεζες»

Αυτή η εικόνα είναι από τις πιο επικίνδυνες. Η πρόσβαση σε αστυνομικές βάσεις, τραπεζικά στοιχεία, φορολογικά ή τηλεπικοινωνιακά δεδομένα δεν επιτρέπεται σε ιδιώτες. Όποιος ισχυρίζεται ότι τα έχει, είτε λέει ψέματα είτε εμπλέκει κάποιον σε σοβαρό αδίκημα, και εσάς μαζί. Η αξιοπιστία ενός γραφείου ιδιωτικών ερευνών κρίνεται ακριβώς από το ότι δουλεύει με δημόσιες πηγές, μητρώα και επιτόπια έρευνα.

Μύθος 7: «Με μια κρυφή κάμερα στο σπίτι του θα μάθουμε την αλήθεια»

Η καταγραφή μέσα σε ιδιωτικούς χώρους τρίτων δεν επιτρέπεται. Το αντίστροφο όμως είναι μέρος της δουλειάς μας: ο έλεγχος των δικών σας χώρων, του σπιτιού ή του γραφείου σας, για κρυφές κάμερες και μικρόφωνα που μπορεί να έχει τοποθετήσει κάποιος άλλος. Περισσότερα στη σελίδα για τα μέτρα αντιπαρακολούθησης.

Μύθος 8: «Αν προσλάβω ντετέκτιβ, θα το μάθει όλος ο κόσμος»

Η εχεμύθεια είναι θεμέλιο του επαγγέλματος. Τα στοιχεία σας χρησιμοποιούνται μόνο για την υπόθεσή σας, και η διακριτικότητα αφορά τόσο τον τρόπο που επικοινωνούμε μαζί σας όσο και τον τρόπο που διεξάγεται η έρευνα. Ένα πρόσωπο που αντιλαμβάνεται ότι παρακολουθείται σημαίνει αποτυχημένη έρευνα, οπότε η διακριτικότητα είναι και επαγγελματική ανάγκη.

Η εχεμύθεια έχει και νομική διάσταση. Η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο μιας έρευνας υπόκειται στον Κανονισμό 2016/679 (GDPR) και στον ν. 4624/2019, που ορίζουν πώς συλλέγονται, φυλάσσονται και διαγράφονται τα στοιχεία. Ένα σοβαρό γραφείο μπορεί να σας εξηγήσει πώς τηρεί αυτές τις υποχρεώσεις.

Μύθος 9: «Η δουλειά του ντετέκτιβ είναι επικίνδυνη και βίαιη»

Ο ιδιωτικός ερευνητής δεν συλλαμβάνει, δεν αντιμετωπίζει, δεν παρεμβαίνει. Παρατηρεί, καταγράφει και τεκμηριώνει. Αν μια κατάσταση γίνει επικίνδυνη, η σωστή κίνηση είναι η ενημέρωση των αρμόδιων αρχών. Η ηρεμία και η ψυχραιμία είναι πολύ πιο χρήσιμες σε αυτή τη δουλειά από οποιαδήποτε «δράση».

Μύθος 10: «Τα στοιχεία του ντετέκτιβ δεν μετράνε στο δικαστήριο»

Τα νόμιμα αποκτημένα στοιχεία μπορούν να προσκομιστούν, και ο ερευνητής μπορεί να καταθέσει ως μάρτυρας για όσα είδε. Την τελική αξιολόγηση την κάνει πάντα το δικαστήριο. Η αξία των στοιχείων εξαρτάται από τη νομιμότητα της συλλογής, την ακρίβεια του χρονολογίου και τη συνέπεια της τεκμηρίωσης. Αναλυτικά το εξηγούμε στο άρθρο πότε τα στοιχεία ενός ντετέκτιβ γίνονται δεκτά στο δικαστήριο.

Πώς ξεχωρίζετε τον επαγγελματία από τον «κινηματογραφικό» ντετέκτιβ

Οι μύθοι δεν κυκλοφορούν μόνο στις ταινίες. Κάποιες διαφημίσεις τούς αναπαράγουν συνειδητά, γιατί πουλούν. Μερικά απλά κριτήρια σάς προστατεύουν:

• ο επαγγελματίας σάς λέει τι δεν μπορεί να κάνει πριν σας πει τι μπορεί
• δίνει χωρίς δισταγμό αριθμό άδειας και διεύθυνση γραφείου
• δεν εγγυάται αποτέλεσμα, αλλά περιγράφει συγκεκριμένα βήματα και μεθόδους
• μιλά για γραπτή αναφορά, χρονολόγιο και τεκμηρίωση, όχι για «αποκαλύψεις»
• σας δίνει γραπτή εκτίμηση κόστους πριν την έναρξη

Αν κάτι από αυτά λείπει, ή αν η συζήτηση θυμίζει περισσότερο σενάριο ταινίας παρά επαγγελματική πρόταση, κάντε ένα βήμα πίσω. Ένα πιο αναλυτικό σύνολο κριτηρίων θα βρείτε στο άρθρο μας πώς να επιλέξετε ντετέκτιβ στην Αθήνα.

Τι μένει όταν φύγουν οι μύθοι

Όταν αφαιρέσει κανείς την κινηματογραφική εικόνα, μένει ένα επάγγελμα που βασίζεται σε υπομονή, μεθοδικότητα, γνώση του νόμου και σεβασμό προς όλους τους εμπλεκομένους. Ο πελάτης δεν χρειάζεται έναν ήρωα. Χρειάζεται κάποιον που θα του πει την αλήθεια για την υπόθεσή του, θα του εξηγήσει τι είναι εφικτό και θα του παραδώσει στοιχεία που μπορεί να εμπιστευτεί.

Αν θέλετε να δείτε αναλυτικά τι περιλαμβάνει στην πράξη η δουλειά, διαβάστε τον οδηγό τι κάνει και τι δεν κάνει ένας ιδιωτικός ερευνητής.

Πώς ξεκινάμε

Αν έχετε ένα ζήτημα που σας απασχολεί και δεν είστε βέβαιοι αν μπορεί να το αναλάβει ένας ντετέκτιβ, ρωτήστε μας. Στο γραφείο του Πέτρου Δρόλια, στην Αιόλου 104 κοντά στην Ομόνοια, η πρώτη συζήτηση είναι εμπιστευτική, δωρεάν και χωρίς δέσμευση. Θα σας πούμε με ειλικρίνεια τι είναι εφικτό και νόμιμο και, αν προχωρήσουμε, θα λάβετε γραπτώς εκτίμηση κόστους πριν την έναρξη.

Καλέστε μας 24 ώρες το 24ωρο στο 210 321 2200 ή στο 699 321 2200, γράψτε στο contact@ldi.gr ή δοκιμάστε τον οδηγό υπόθεσης για μια πρώτη εικόνα.